Mist

mist


Mist omringt mij,

mist omhult mij

mist neemt mij op in een grijze wereld.

Druppels die vallen,

fluisteren in de bladeren

Kil voelen mijn​ neus en wangen

haren pieken in mijn ogen

een traan vloeit langzaam

De roep van ganzen

hoog boven mij

doorsnijdt de stilte

Is het ochtend of middag?

het licht verraadt het niet

Halfvergane bladeren

zoet en kruidig,

plakken aan mijn hand​

Ik neem de geur diep in mij op,

voel de humus in mijzelf

Ik vervolg mijn pad

en heb vertrouwen

Ik ben

van nature

verbonden

~ Hester Tielrooy ~​

Regen

regendruppels ruit


Ik geef het meteen toe: Ik hou van regen.
Van de plensbuien, het gestage druppen, de neveldouche.

Elke regenvariant beroert me, geeft een andere sensatie op mijn huid en haren. Het maakt dat ik me vitaal voel, bruisend, het geeft me veel energie.

Toch is dat geluksgevoel er niet altijd meteen. Soms moet ik eerst een hobbeltje over. Een hobbeltje in mezelf. Dat hobbeltje kan een mening of een oordeel zijn over 'het weer'. Dan ga ik onbewust mee in het typisch Hollandse 'Wat een rotweer he?'​

​Op zo'n dag met een hobbeltje wordt Buienradar voortdurend geraadpleegd: Wanneer wordt het droog? Het leidt me af van waar ik mee bezig ben. Na een poosje voel ik onrust. Het verlangen naar buiten, naar de regen is er immers ook. Het krijgt alleen geen ruimte. Want 'iets in mij' vindt dat ik moet mopperen op regen. Het vindt dat ik me niet vrijwillig nat moet laten regenen. Dat 'iets in mij' kan voortkomen uit opvoeding, uit cultuur of zelfs vanuit een oerherinnering aan tijden waarin we niet in verwarmde huizen woonden.

​Het verlangen en dat 'iets in mij' willen allebei iets anders. Geef ik het verlangen de voorrang, dan ga ik naar buiten, maar ontken de gevoelens van het 'iets in mij'. Geef ik het 'iets in mij' de voorrang dan blijf ik binnen en wordt aan mijn verlangen geen gehoor gegeven. Door deze tegenstrijdigheid voel ik me geblokkeerd. Het voelt op slot. Er ontstaat spanning en onrust in mij.

Zodra ik me daar bewust van ben, maak ik contact met de spanning, de onrust. Contact maken en voelen is voldoende. Het is niet nodig om te weten waarom ik me zo voel.
Ik laat de gevoelens er zijn en voel dat de blokkade begint op te lossen. Het gaat weer stromen in mij.​

Het verlangen om naar buiten te gaan, de regen op mijn gezicht en in mijn haren voelen, wordt nu sterker. Het voelt bevrijdend om daar gehoor aan te geven. Ik trek een jas aan en neem het restant van het hobbeltje mee naar buiten, de regen in. Ik geniet van het stromen in en buiten mij.

Regen op mij en om mij heen. Druppels worden straaltjes, vochtig wordt nat en doorweekt. Natte piekharen in mijn ogen. Ik schud ze aan de kant. Ik ervaar de regen. Een geschenk dat leven mogelijk maakt. Leven wil ik en dat voel ik!

~ Hester Tielrooy ~​

De 7 geschenken van Bewuste Natuurbeleving

Paddenstoelendorp

​Bewuste natuurbeleving, met volledige aandacht buiten zijn...
Wat kan dat jou geven?
Veel, heel veel, zo blijkt uit de ervaringen van deelnemers.
Uit hun verhalen kwamen 7 geschenken naar voren.

1. Vertraging
De haast in je hoofd en lichaam lost op. Je vertraagt vanzelf, zonder er iets voor te doen.


2. Aarding
Je voelt vaste grond onder je voeten. Op een heel natuurlijke manier voel je je verbonden met de Aarde.


3. Stilte​
Je komt bij de stilte in jezelf. De babbelbox in je hoofd zwijgt en je ervaart meer overgave, rust van binnen.


4. Waarneming
Je activeert je zintuigen en ervaart uitwisseling met al het leven om je heen. Een uitwisseling vanuit je hart.


5. Plezier
Je ontdekt steeds meer in de natuur om je heen. Dat maakt nieuwsgierig, speels en blij.


6. Verbinding
Je ervaart verbondenheid met je zelf en al het leven. Je voelt je thuis op aarde.


7. Vertrouwen
Er ontstaat een basis van vertrouwen en aanvaarden. Dat geeft rust en overgave.

Je kunt bewuste natuurbeleving overal toepassen. Je hoeft daarvoor niet naar een natuurgebied, natuur is immers overal...