Natuurverbondenheid & communiceren met je dier

natuurverbondenheid

Natuurverbondenheid, dat is het voelen en ervaren van de taal die begrepen wordt door al het leven en Aarde.

Het is een taal die je bij je geboorte gegeven is, maar die in de verdrukking komt, vergeten en verlaten wordt door de nadruk op de aangeleerde taal: denken, logica, lezen en schrijven.

Het samenbrengen van die aangeboren taal en aangeleerde taal in je eigen systeem geeft een diepere verbinding met jezelf en ook met delen van jezelf die aan de zijlijn staan. Die niet willen of kunnen meedoen in de huidige maatschappij.

Het samenbrengen geeft bovendien een diepere verbinding met al het leven en aarde vanuit het voelen, weten en ervaren.
Dus ook in het samenleven met je dier en het communiceren met je dier.

Want we willen zo graag weten en begrijpen hoe het dier zich voelt.
Wat het nodig heeft.
Welke keuzes we moeten maken.

Soms weet je dat intuïtief, valt het antwoord je zomaar binnen.
Soms ga je er voor in gesprek met je dier, of vraag je een dierentolk om dat voor jou te doen.
Dat geeft antwoorden, inzicht en verandering.

Maar er is meer mogelijk, namelijk

  • Diepere verbinding, herkenning en weten die op een natuurlijke wijze er gewoon "is"
  • Begrijpen van je dier zonder dat je er iets voor hoeft te doen
  • Natuurlijker omgang met jezelf, je dier en de ander

Dit alles ervaar je wanneer je natuurverbondenheid een bewuste plek geeft in je leven.

Spiegelen

spiegelen mens en dier

Spiegelen...

een term die vaak gebruikt wordt om te beschrijven wat er in de relatie tussen mens en dier gebeurt. 
Het dier 'spiegelt' dan met zijn gedrag bijvoorbeeld stress of onrust bij de mens, door zelf ook onrustig te worden of juist ineengedoken in een hoekje te gaan zitten.
En daardoor kun je als mens bewust worden van iets dat bij jou van binnen speelt, maar waar je eigenlijk overheen leefde.

Eerlijk gezegd vind ik 'spiegelen' een wat misleidende term omdat het dier meer is dan een neutrale spiegel.

Het dier wordt immers geraakt, voelt wat er in de mens gaande is en reageert daar op, laat iets zien in gedrag, energie of gezondheid. Dus het doet ook echt iets met het dier.
Hij of zij staat daar niet neutraal 'spiegel te wezen'.

Dus is het fijn als er andere woorden zijn die beschrijven wat er gebeurt in de interactie tussen jou en je dier.
Je komt dan uit bij termen als reageren, meebewegen of resoneren.

En die beschrijven allemaal net weer een ander aspect van de dynamiek tussen dier en mens op het niveau van energie, emotie, gevoel en gedrag.

Want mens en dier vormen samen een veld. Daarin is een mix van onbewuste behoeften, gevoelens, verwachtingen, onverwerkte emoties werkzaam, waar ieder vanuit de eigen pijnpunten en kwaliteiten op reageert, meebeweegt of resoneert.

Kijken en voelen wat er gebeurt in jezelf en bij je dier geeft inzicht en ruimte voor verandering.

Laat die keuze, er een vanuit liefde zijn.

De liefde voelen die er altijd is.

Dat geeft al veel rust, acceptatie en heling.

Het lost de verkramping van 'er moet iets veranderen' op.

Het begint dus
Altijd
Bij het voelen van de liefde die IS.